Palácio Nacional da Ajuda bezoekersgids — alles wat u moet weten vóór uw bezoek

In één oogopslag

Officiële naam

Palácio Nacional da Ajuda

Locatie

Largo da Ajuda, 1349-021 Lissabon, westelijk Lissabon (boven Belém)

Start bouw

1796, onder koningin Maria I

Architecten

Manuel Caetano de Sousa, vervolgens Francisco Xavier Fabri en António Francisco Rosa

Architectuurstijl

Laat neoclassicistisch (met barokke overblijfselen uit het eerdere ontwerp)

Koninklijke residentie

1861 tot 1910 — Koning Lodewijk I, Koningin Maria Pia, Koning Karel I, Koning Emanuel II

Koningsmoord

1 februari 1908 — Karel I en prins Lodewijk Filips vermoord in Lissabon

Val van de monarchie

5 oktober 1910 — Emanuel II vlucht naar permanente ballingschap in Engeland

Kenmerkende zalen

Sala do Trono (Troonzaal), Sala D. João VI (staatsbanketzaal), Koninklijke Bibliotheek, Muziekkamer

Tesouro Real

Kroonjuwelen van Portugal — geopend voor publiek december 2022

Openingstijden

Do–di 10:00–18:00, laatste toegang 17:30; gesloten op woensdagen

Gesloten

Woensdagen, 1 januari, paaszondag, 1 mei, 13 juni (Santo António), 24–25 december

Afstand van centraal Lissabon

~6 km westwaarts; ~25 min met tram 18E vanaf Cais do Sodré

Aangrenzend

Jardim Botânico da Ajuda (1768, apart ticket); monumenten van Belém 1 km stroomafwaarts

Wat is het Palácio Nacional da Ajuda?

Het Palácio Nacional da Ajuda is een laat-neoclassicistisch koninklijk paleis op de heuvel boven Belém in westelijk Lissabon, ongeveer een kilometer stroomopwaarts van het Jerónimos-klooster en het Koetsmuseum. De bouw begon in 1796 onder koningin Maria I als vervanging van het Paço da Ribeira, het middeleeuwse Portugese koninklijke paleis dat werd verwoest bij de catastrofale aardbeving van Lissabon in 1755. Het eerste ontwerp, van de Portugese architect Manuel Caetano de Sousa, was laatbarok. Na opeenvolgende herzieningen door de in Italië opgeleide architecten Francisco Xavier Fabri en António Francisco Rosa verschoof het project naar een ingetogen laat-neoclassicistische stijl en werd nooit volledig voltooid. De zuidelijke vleugel is structureel onafgewerkt, de oorspronkelijke plannen voor een groot voorplein en paradeterrein werden nooit gerealiseerd, en het paleis staat vandaag als het meest ambitieuze onvoltooide koninklijke project in Portugal — een opvallend zichtbaar verslag van de negentiende-eeuwse politieke onrust in Portugal.

Vandaag functioneert het paleis als een nationaal museum dat wordt beheerd door de siteautoriteit. Bezoekers volgen een eenrichtingscircuit van ongeveer anderhalf tot twee uur door de staatsievertrekken — de Troonzaal, de staatsbanketzaal, de muziekkamer, de koninklijke bibliotheek en de privéappartementen van koning Luís I en koningin Maria Pia van Savoye — gevolgd door nog eens dertig tot vijfenveertig minuten in de Tesouro Real-schatkamer, die in december 2022 voor het publiek werd geopend. De staatsievertrekken zijn grotendeels ingericht zoals de familie Braganza ze op 5 oktober 1910 tijdens de republikeinse revolutie heeft achtergelaten, wat het paleis een sfeer geeft die ongewoon direct en onopgezet is voor een grote Europese koninklijke residentie en beloont zorgvuldige, onhaastige aandacht.

Waarom werd het paleis gebouwd? De aardbeving van 1755 en de fundering

Ajuda bestaat vanwege de aardbeving van Lissabon in 1755. Op de ochtend van 1 november 1755 verwoestte een enorme seismische gebeurtenis in de Atlantische Oceaan voor de kust van Portugal het centrum van Lissabon — en daarmee het Paço da Ribeira, het rivierkoninklijk paleis dat sinds de late vijftiende eeuw de voornaamste residentie van de Portugese vorsten was geweest. Het Ribeira-paleis werd met de grond gelijk gemaakt en nooit herbouwd. Koning José I, diep getraumatiseerd door de gebeurtenis, weigerde de rest van zijn leven in enig stenen gebouw te wonen en gaf opdracht tot de bouw van een enorme houten koninklijke residentie — de zogenaamde Real Barraca — op de heuvel boven Belém, ver van de rivieroever die zijn voorouders in de steek had gelaten. De Real Barraca was een buitengewone tijdelijke constructie van gesneden en verguld hout die de Portugese koninklijke familie de volgende vier decennia diende.

De Real Barraca zelf brandde in november 1794 tot de grond toe af, waarbij decennia aan koninklijke meubels, kunst en ceremoniële garderobe verloren gingen. De brand dwong de vraag die de aardbeving had uitgesteld: wat zou de permanente koninklijke residentie van Portugal zijn? Koningin Maria I, die sinds 1777 regeerde, gaf opdracht tot een permanent stenen paleis op dezelfde Belém-heuvel, waarmee een project begon dat de energie en de politieke controverse van de volgende eeuw en een kwart zou opslorpen. De eerste steen van het Palácio Nacional da Ajuda werd gelegd in 1796, en de bouw ging door — herhaaldelijk onderbroken door de Napoleontische invasies van Portugal, door de vlucht van de koninklijke familie naar Brazilië in 1807, door de burgeroorlog van de jaren 1830 en door chronische financiële druk op de Portugese kroon — tot in de negentiende eeuw, nooit volledig voltooid.

Wat ziet u op de standaard bezoekersroute?

De standaard zelfgeleide route duurt ongeveer anderhalf tot twee uur door de staatsievertrekken, plus nog eens dertig tot vijfenveertig minuten als u het apart geticketde Tesouro Real toevoegt. U begint bij de ingang aan de Largo da Ajuda en gaat via de ceremoniële trap naar de eerste verdieping, waar de openbare staatsieappartementen als een enkele eenrichtingsroute zijn ingericht. De eerste grote zaal is de Sala do Trono — de Troonzaal — bewaard met zijn verhoogde baldakijn, het wapen van Braganza en de originele troon die de Portugese koningen van het late negentiende-eeuwse Portugal gebruikten. Vanuit de Troonzaal loopt de route door een reeks audiëntiezalen en wachtkamers naar de Sala D. João VI, de staatsiebanketzaal, met zijn lange ceremoniële tafel gedekt voor een formeel diner en een volledige reeks koninklijke portretten langs de wanden.

Vanuit de banketzaal gaat de route verder naar de Muziekkamer — voornamelijk gebruikt door koningin Maria Pia van Savoye, een begaafd pianiste en opgeleide zangeres — en de Koninklijke Bibliotheek, met zijn negentiende-eeuwse boekenkasten, lessenaars en overgebleven werkmaterialen van de late Braganza-vorsten. De privé-appartementen van koning Luís I en koningin Maria Pia volgen, met hun slaapkamers, kleedkamers en een kleine kapel voor dagelijkse devoties. De route daalt af naar de begane grond voor de Tesouro Real-schatkamer, de speciaal gebouwde vleugel die in december 2022 voor het publiek werd geopend, met de Portugese kroonjuwelen, ceremoniële zwaarden, gouden en zilveren tafelgerei en de persoonlijke juwelen die door de Braganza-koninginnen en -prinsessen in de negentiende eeuw werden gedragen. De schatkamer is het dramatische hoogtepunt voor de meeste bezoekers.

De Tesouro Real: de Portugese kroonjuwelen

De Tesouro Real — de Koninklijke Schatkamer — is de collectie van Portugese kroonjuwelen en koninklijke regalia, die in december 2022 voor het publiek werd geopend in een speciaal gebouwde schatkamer-vleugel aan de zuidzijde van het Palácio Nacional da Ajuda. De opening van de Tesouro Real was een van de belangrijkste nieuwe museumgebeurtenissen in Lissabon van het afgelopen decennium. Meer dan een eeuw lang werden de Portugese kroonjuwelen in een beveiligde opslag bewaard en alleen bij zeldzame officiële gelegenheden getoond; de opening in 2022 maakte de volledige werkcollectie voor het eerst permanent toegankelijk voor internationale bezoekers. De schatkamer-vleugel werd speciaal ontworpen voor de collectie, met speciale klimaatgecontroleerde vitrines, conserveringsverlichting en een beveiligingsinfrastructuur die past bij de waarde van de tentoongestelde objecten.

De collectie omvat de koninklijke regalia — kronen, scepters en ceremoniële zwaarden die werden gebruikt bij de kroningen en staatsplechtigheden van de Portugese vorsten — evenals een aanzienlijk bezit aan gouden en zilveren tafelgerei uit het koninklijke huishouden, met juwelen versierde orden en onderscheidingen die in de negentiende eeuw werden toegekend, en de persoonlijke juwelen gedragen door koningin Maria Pia van Savoye, koningin Amélia van Orléans en de andere Bragança-koninginnen en -prinsessen van de late monarchie. Veel van de meest opvallende stukken dateren uit de regeerperiode van koning João VI in het begin van de negentiende eeuw en weerspiegelen de Braziliaanse goud- en diamantcycli die de Portugese kroon korte tijd verrijkten. Het Tesouro Real is nu de belangrijkste nieuwe publiekstrekker in Ajuda.

De Troonzaal en de Sala D. João VI

De Sala do Trono — de Troonzaal — is het dramatische middelpunt van de openbare staatsappartementen en de ruimte die de meeste internationale bezoekers fotograferen. Het was de formele audiëntiezaal waar de Portugese koningen van de late negentiende eeuw buitenlandse ambassadeurs, diplomatieke delegaties en hoge staatsfunctionarissen ontvingen. De troon zelf staat op een verhoogd podium onder een geborduurd baldakijn met het wapen van Bragança, met daarboven het Portugese koninklijke monogram in verguldsel. De muren zijn behangen met portretten van de belangrijkste Portugese vorsten vanaf de stichting van de dynastie in 1640, en het plafond is versierd met allegorische scènes van Portugese koninklijke deugd. De zaal is nog steeds ingericht zoals tijdens de regering van koning Luís I in de jaren 1860 en is een van de meest direct bewaarde koninklijke audiëntiezalen in heel Europa.

De Sala D. João VI is de staatsbanketzaal, genoemd naar koning João VI die regeerde van 1816 tot 1826. Het is een van de grootste afzonderlijke zalen in het paleis, met een lange ceremoniële tafel die permanent is gedekt voor een formeel diner met het originele koninklijke porselein, zilver en kristal. De muren zijn behangen met een complete set koninklijke portretten van de negentiende-eeuwse Bragança-vorsten en hun echtgenoten, en het plafond draagt uitgebreid stucwerk in ingetogen laat-neoclassicistische stijl. De zaal werd gebruikt voor de belangrijkste staatsbanketten van de Portugese monarchie en zou tijdens haar werkzame leven buitenlandse vorsten, diplomatieke delegaties en staatshoofden hebben ontvangen. Aan het einde van de lange tafel staan en de lengte ervan in je opnemen is een van de meest evocatieve momenten van elk paleisbezoek in Lissabon en beloont rustige, onhaastige aandacht.

De val van de monarchie: koningsmoord en revolutie

Het Palácio Nacional da Ajuda is onlosmakelijk verbonden met het gewelddadige einde van de Portugese monarchie in het begin van de twintigste eeuw. Op 1 februari 1908 werden koning Carlos I van Portugal en zijn oudste zoon kroonprins Luís Filipe vermoord op de Terreiro do Paço in het centrum van Lissabon, terwijl hun open koets terugkeerde van het treinstation. De aanslag werd uitgevoerd door republikeinse militanten die zich verzetten tegen het dictatoriale premierschap dat de koning onlangs had goedgekeurd. Carlos I stierf ter plaatse; Luís Filipe overleefde enkele minuten voordat hij aan zijn verwondingen bezweek. De jongere zoon van de koning, de achttienjarige Manuel, raakte bij dezelfde aanslag lichtgewond en besteeg de troon als Manuel II. De koningsmoord wordt door historici algemeen beschouwd als het moment dat de politieke levensvatbaarheid van de Portugese monarchie effectief beëindigde.

Manuel II regeerde minder dan drie jaar. De republikeinse beweging in Lissabon bleef in 1908 en 1909 aan kracht winnen, en op 5 oktober 1910 dwong een militaire opstand in het centrum van Lissabon de jonge koning en de overlevende koninklijke familie om het Palácio Nacional da Ajuda te ontvluchten. Ze verlieten het paleis 's nachts met weinig tijd om te pakken en reisden eerst naar het koninklijk jacht in Ericeira, daarna naar permanente ballingschap in Engeland. Manuel II woonde in Twickenham, ten westen van Londen, tot zijn dood in 1932 en keerde nooit terug naar Portugal. Het paleis werd binnen enkele weken na de revolutie genationaliseerd, de koninklijke appartementen werden grotendeels verzegeld zoals de familie ze had achtergelaten, en het hele complex werd in het volgende decennium opengesteld voor het publiek als nationaal museum — een status die het sindsdien onafgebroken heeft behouden.

Koningin Maria Pia van Savoye en de Muziekkamer

Koningin Maria Pia van Savoye was de dominante culturele persoonlijkheid van de late Portugese monarchie en de voornaamste bewoonster van het Ajuda-paleis tijdens de hoogtijdagen. Geboren in 1847 als dochter van koning Victor Emanuel II van Italië, trouwde ze in 1862 met koning Luís I van Portugal — het jaar nadat de koninklijke familie haar permanente residentie in Ajuda had betrokken — en bleef in het paleis tijdens haar weduwschap van 1889 tot haar eigen ballingschap in 1910. Ze was een begaafd pianiste en getrainde zangeres, goed opgeleid in de Italiaanse koninklijke hofcultuur, en bracht naar Ajuda een aanzienlijke invloed op het muzikale, artistieke en ceremoniële leven van de Portugese monarchie in de tweede helft van de negentiende eeuw.

De Muziekkamer van Ajuda bewaart het werkende muzikale leven van Maria Pia. Haar piano staat nog in de kamer, samen met haar bladmuziekcollectie en verschillende van haar concertprogramma's van formele hofavonden in het paleis. De muren hangen vol met portretten van de koningin en haar muzikale metgezellen, en de kamer draagt het lichtere, meer intieme decoratieve register van de privékoninklijke appartementen in plaats van de formele ceremoniële taal van de staatszalen. Maria Pia's aanwezigheid in Ajuda is een van de sterkste draden in het verhaal van het paleis en de Muziekkamer is een van de warmste en meest persoonlijke kamers in het complex. Ze verliet het paleis op hetzelfde uur als haar kleinzoon Manuel II tijdens de revolutie van oktober 1910 en bracht haar laatste jaren door in Italië, waar ze in 1911 in Turijn stierf, binnen enkele maanden na het verlies van haar Portugese thuis.

Hoe bereikt u Ajuda vanuit centraal Lissabon

Ajuda is het gemakkelijkst te bereiken vanuit centraal Lissabon met de iconische Tram 18E, die vanaf het centrale Cais do Sodré-terminal langs de rivier naar het westen rijdt door Alcântara en vervolgens landinwaarts de heuvel op naar zijn eindpunt in Ajuda, op drie minuten lopen van de paleisingang op Largo da Ajuda. De tram wordt geëxploiteerd door Carris en accepteert de standaard Lissabon Viva Viagem-kaart of contactloze bankpas. De reis duurt ongeveer vijfentwintig minuten vanaf Cais do Sodré bij normaal verkeer. Tram 18E is een van de meest gefotografeerde routes in Lissabon en is op zichzelf een klein erfgoed dat de moeite waard is; het rollend materieel omvat zowel moderne gelede trams als af en toe vintage voertuigen, afhankelijk van de dag en het tijdstip van de dienst.

Alternatieve opties zijn Carris-buslijnen 729, 732 en 760, die allemaal stoppen bij Largo da Ajuda direct voor het paleis. Vanaf de monumenten aan de rivier in Belém — Jerónimos, het Koetsmuseum en de Belém-toren — is het paleis één kilometer bergopwaarts te voet, een wandeling van vijftien minuten maar echt steil, wat goed werkt als onderdeel van een gecombineerde dagtrip Belém-plus-Ajuda. Taxi's en ride-hails (Uber en Bolt) zijn overal in centraal Lissabon beschikbaar en de reis naar Ajuda duurt buiten de spits ongeveer vijftien minuten, met een gematigd tarief. Rijden is mogelijk, maar parkeren bij het paleis is beperkt tot betaald straatparkeren en de parkeerterreinen van Belém onderaan de heuvel zijn gemakkelijker. Tram 18E blijft de aanbevolen optie voor de meeste internationale bezoekers.

Openingstijden, gesloten dagen en seizoensnotities

Het Palácio Nacional da Ajuda is geopend van donderdag tot dinsdag van 10:00 tot 18:00, met laatste toegang om 17:30. Het paleis is elke woensdag gesloten en op de volgende jaarlijkse feestdagen: 1 januari, paaszondag, 1 mei, 13 juni (Santo António, de patroonheilige van Lissabon), en 24 en 25 december. De enige vaste sluitingsdag per week is woensdag – ongebruikelijk voor musea in Lissabon, die vaker op maandag gesloten zijn, waardoor het sommige internationale bezoekers verrast. De sluiting op 13 juni is uniek voor Lissabon en volgt op Santo António, het feest van de patroonheilige van de stad, de belangrijkste jaarlijkse viering waarbij een groot deel van het centrum van Lissabon de straat op gaat voor een groot nachtelijk festival. Tickets voor een bezoek op 13 juni moeten daarom worden gepland rondom de sluiting.

Het paleis sluit niet voor de lunch en de route kan tot de gepubliceerde laatste toegangstijd van 17:30 worden betreden, maar reken vanaf uw tijdslot op minimaal twee uur om de route door de staatsieappartementen comfortabel af te ronden. In het hoogseizoen van de zomer (half juni tot half september) biedt de exploitant soms verlengde avondopenstelling aan op geselecteerde weekenden. Grote Portugese feestdagen buiten de vermelde sluitingsdagen — zoals 25 april (Dag van de Vrijheid) en 10 juni (Portugaldag) — sluiten het paleis niet, maar zorgen wel voor een aanzienlijke toename van binnenlandse bezoekers. Het Tesouro Real is een apart museum met een eigen ticket en eigen openingstijden.

Beste tijd van de dag en beste dag van de week

Voor het meest ontspannen bezoek, plan om aan te komen op dinsdag, woensdag of donderdag bij opening om 10:00 uur. De eerste negentig minuten van de dag zijn betrouwbaar de rustigste uren in Ajuda: de grote Lisbonse tourgroepoperators concentreren zich 's ochtends op Belém en bereiken de heuvel van Ajuda doorgaans pas laat in de ochtend, en de staatsievertrekken vangen het beste noordelijke ochtendlicht rond elf uur. Dit is ook wanneer de Tesouro Real-schatkamer op zijn rustigst is en de veiligheidsrij bij de ingang van de schatkamer het kortst. Als u alleen in het weekend kunt komen, richt u dan op de opening op zaterdag of zondag in plaats van midden in de middag, wanneer Lisbonse families en dagjesmensen uit Belém in groten getale arriveren en de staatsieappartementen drukker kunnen aanvoelen. Vooral fotografen profiteren van het vroege ochtendbezoek en het indirecte natuurlijke licht door de hoge ramen van de staatsievertrekken.

Op woensdag is het gesloten – en wij herhalen dit omdat het de meest voorkomende fout is die internationale bezoekers maken bij het plannen van een dagtrip naar Ajuda: de meeste musea in Lissabon zijn op maandag gesloten, dus de woensdagsluiting van Ajuda wordt gemakkelijk over het hoofd gezien. Als uw enige beschikbare dag in Lissabon echt een woensdag is, ruil Ajuda dan in voor het Jerónimos-klooster in Belém (dat andere sluitingsdagen heeft) of de koninklijke paleizen van Sintra. Het hoogseizoen in de zomer, van eind juni tot begin september, kent de grootste drukte en de hoogste temperaturen; de staatsievertrekken zijn niet verwarmd of gekoeld, dus het paleis kan in augustus tegen de middag warm worden. De tussenseizoenen – april tot begin juni en half september tot oktober – bieden de beste balans van weer, licht en bezoekersdichtheid in Ajuda en zijn ook de meest aangename tijd om het paleis te combineren met de wandeling bergafwaarts naar Belém en een lange lunch aan de rivier.

Wat mee te nemen en wat te dragen

Het belangrijkste om mee te nemen naar Ajuda is het juiste paar schoenen. De standaard bezoekersroute beslaat ongeveer een kilometer continu lopen over gepolijste marmeren en parketvloeren, de aanloop vanuit Belém is een kilometer echt steil bergopwaarts, en het Largo da Ajuda zelf is geplaveid. Comfortabele gesloten wandelschoenen zijn essentieel; we raden hoge hakken, gloednieuwe schoenen die nog niet zijn ingelopen, en strandslippers af. Gelaagde kleding is ook belangrijk: de staatsievertrekken en de Tesouro Real-schatkamer zijn klimaatgeregeld en blijven het hele jaar koel, ook in de zomer, terwijl de wandeling tussen Belém en het paleis volledig onbeschut is. Een licht jasje voor het koele interieur plus zonbescherming voor de wandeling dekt de meeste weersomstandigheden. Een kleine waterfles en een lichte snack in een dagtas zijn praktische toevoegingen, vooral als u met kinderen reist.

Smart-casual is de gangbare kledingstandaard in het hele paleis en het Tesouro Real. Er is geen formeel kledingvoorschrift, maar van bezoekers wordt verwacht dat zij zich respectvol kleden voor wat nog steeds een nationaal erfgoed van grote culturele betekenis is. Fotograferen is toegestaan in alle staatsievertrekken en de schatkamer, zonder flits; statieven en selfiesticks vereisen een vooraf verkregen vergunning. In de Koninklijke Bibliotheek is flitsen verboden, zelfs met een smartphone, omdat cumulatieve lichtblootstelling de historische boekbanden beschadigt. Grote rugzakken moeten mogelijk bij de garderobe bij de ingang worden afgegeven; een kleine dagtas is prima.

Ajuda combineren met Belém op één dag

Ajuda combineert van nature met het monumentale complex van Belém, één kilometer bergafwaarts, en de gecombineerde dagtrip is de configuratie die we het vaakst aanbevelen aan internationale bezoekers. De twee locaties zijn conceptueel verbonden: Belém is het maritieme monumentale complex van het Portugese rijk op zijn zestiende-eeuwse hoogtepunt, met het Hiëronymietenklooster ter herdenking van Vasco da Gama's reis en de Torre de Belém die de riviermonding bewaakt; Ajuda is het residentiële paleis van dezelfde koninklijke familie aan het einde van de negentiende eeuw. Beide in volgorde bezoeken geeft u de volledige boog van de Portugese koninklijke geschiedenis, van het tijdperk van de ontdekkingen tot de koningsmoord en de revolutie van 1910. De wandeling ertussen is kort — één kilometer — maar de klim naar Ajuda is echt steil.

De standaard gecombineerde dagtocht begint in Ajuda bij de opening om 10:00, wanneer het paleis het rustigst is en de drukte in Belém zich nog niet heeft opgebouwd. Breng twee uur door in de staatsievertrekken (voeg desgewenst het apart geticketde Tesouro Real toe) en wandel dan vijftien minuten bergafwaarts naar Belém. Lunch bij een van de restaurants aan de rivier aan de Rua Vieira Portuense; bezoek in de middag het Jerónimos-klooster (de kloostergang is het hoogtepunt) en het Koetsmuseum; eindig aan het einde van de dag bij de Torre de Belém met zonsondergang aan de rivier. Sluit de dag af met een pastel de nata bij Pastéis de Belém, de originele bakkerij uit 1837 voor de iconische Portugese custardtaart. De gecombineerde dag is werkelijk vol, maar beloont de planning. Voor reizigers met slechts één dag in Lissabon is deze gecombineerde route een van de sterkste enkele routes in de stad.

De Jardim Botânico da Ajuda

De Jardim Botânico da Ajuda is de achttiende-eeuwse botanische tuin direct grenzend aan het paleis aan de oostzijde, gescheiden van het paleis door de Calçada da Ajuda. Opgericht in 1768 onder koning José I als de eerste wetenschappelijke botanische tuin in Portugal, dateert hij bijna dertig jaar ouder dan het paleis zelf en was hij de belangrijkste wetenschappelijke collectie van het Portugese Verlichtingshof. De tuin is ontworpen op twee terrassen op de heuvel, met formele geometrische bloemperken op het bovenste terras en een meer naturalistisch landschap op het onderste terras, en werd gebruikt voor zowel wetenschappelijk onderzoek als recreatie van de koninklijke familie die eerst in de houten Real Barraca en later in het stenen Ajuda-paleis verbleef. Veel van de oorspronkelijke achttiende-eeuwse plantintroducties uit de Portugese koloniën in Brazilië, Angola, Mozambique en Goa zijn nog steeds te zien.

Tegenwoordig wordt de Jardim Botânico als een aparte instelling van het paleis beheerd en vereist een apart ticket, gekocht bij de eigen ingang van de tuin aan de Calçada da Ajuda. Het wordt beheerd door de Faculteit Landbouw van Lissabon en blijft een actieve wetenschappelijke botanische tuin naast zijn functie als erfgoedsite. Voor bezoekers met zelfs maar een vluchtige interesse in historische tuinen is de Jardim Botânico echt de moeite waard voor dertig tot vijfenveertig minuten na uw paleisbezoek, en het bovenste terras biedt een mooi uitzicht terug over de zuidgevel van het paleis en over Belém naar de rivier. Tickets zijn goedkoop en de tuin is zelden druk. Plan tijd aan het einde van het paleisbezoek, voordat u naar beneden naar Belém loopt, als historische tuinen deel uitmaken van uw interesse in Lissabon.

Veelgestelde vragen